Wpisany przez Andrzej Podgórniak   

środa, 18 stycznia 2012 19:12

Jeszcze gorzej ma się meritum sprawy. Na wstępie Burmistrz zarzucił, że w artykule napisałem nieprawdę odnośnie poparcia ks. Proboszcza dla inicjatywy. Dopytywany przyznał, że artykułu nie czytał, ale wierzy swoim informatorom. Nie pozostało nic innego, jak sprawdzić u źródła. Okazało się, że ks. Proboszcz zdania nie zmienił i nadal uważa, że usprawnienie dostępu do budynku Ratusza jest potrzebne. Pozostaje życzyć Burmistrzowi, aby przed postawieniem zarzutów znalazł czas na ustalenie prawdy. Ufanie bliżej niesprecyzowanym „informatorom” mnie osobiście nie kojarzy się dobrze i niewiele ma wspólnego z piastowaną godnością. W odniesieniu do mojego stwierdzenia, że „zainteresowani czekają już ponoć 10 lat”, które według Burmistrza jest niczym nieuzasadnione, rozstrzygniecie pozostawiam czytelnikom. Napisałem „ponoć” właśnie dlatego, że opierałem w tej materii wyłącznie na tzw. wieści gminnej. Nie wiem, czy pośrednie przyznanie przez Burmistrza, że przed otrzymaniem petycji problem części wyborców dla niego „nie istniał” jest dobrą cenzurką obecnej i minionych kadencji Dariusza Skalskiego?
Według Burmistrzów sprawy idą w dobrym kierunku, gdyż już przeniesiono agencję PZU, a nawet coś się dzieje w sprawie dokumentacji. Zadania nie ujęto w budżecie, gdyż „były sprawy ważniejsze”. Na pewno jednak Burmistrz dołoży starań, by podjazd wykonać, w możliwie najkrótszym terminie, o ile tylko uda się znaleźć pieniądze na ten cel. Że nastąpi to przed upływem 15 lat, było żartem Burmistrza, ku wprowadzeniu luźniejszej atmosfery spotkania.

Ocenę całości pozostawiam czytelnikom.

Andrzej Podgórniak

PS Jeśli nasz Burmistrz ma trudności w osobistym dotarciu do tekstów "Skarszewiaka" dotyczących ważnych spraw Gminy, możemy je dostarczać na wskazany adres.

 

Poniżej wcześniejszy tekst dotyczący petycji.

Tuż przed rozpoczęciem sesji w dniu 21 października 2011r. petycja (o której jakiś czas temu pisaliśmy) w sprawie budowy podjazdu dla osób na wózkach i z wózkami została złożona na ręce p.p. Przewodniczącego Rady i Burmistrza. Pod petycja znalazło się ok. 40 podpisów. Szczerze mówiąc nie jest to liczba powalająca na kolana, szczególnie w tak, zdawałoby się oczywistej sprawie. Pewnym wytłumaczeniem była chęć zainteresowania sprawą naszych włodarzy, jeszcze w trakcie prac nad budżetem na 2012 rok.  Sprawę ciepło poparł ks. proboszcz parafii św. Michała. Niestety były osoby, które poparcia odmówiły, chociaż cel petycji był bliski sprawowanej przez nich funkcji. Widocznie czasami sprawy „polityki” są ważniejsze, niż zwykłe służenie ludziom. W każdym razie petycja do naszych włodarzy wpłynęła i pozostało czekanie na czyny.
Czas mijał, a tu ani efektów, ani odpowiedzi. W budżecie nie przewidziano na ten cel ani grosza, na kolejnych sesjach nie padło na ten temat ani jedno słówko i oczywiście nikt nie pokwapił się udzielić jakiejkolwiek odpowiedzi. Nie góra do Mahometa, to Mahomet do góry, i tak 3 stycznia inicjatorzy udali się po wyjaśnienia do Burmistrza. Wprawdzie nie do największego, który akurat był na delegacji, ale zastępca był dobrze w sprawie zorientowany. Cóż jednak z tego, skoro poza optymizmem, że podjazd Urząd w tym roku wykona, nie potrafił powiedzieć niczego konkretnego. Poinformował, że plan zagospodarowania Placu Zamkowego jest od jakiegoś czasu gotowy, a nawet uzgodniony z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, ale nie mógł określić (nawet przybliżonego) terminu, ani źródła finansowania przedsięwzięcia. Gdyby nie obietnica, że w przeciągu około 10 dni inicjatorka petycji otrzyma odpowiedź na piśmie, możnaby przypuszczać, że podjazd, na który zainteresowani czekają ponoć od 10 lat, jest dla Ratusza wyłącznie przysłowiową gruszka na wierzbie. Skoro jednak Burmistrz napisze, może o sprawie nie zapomni?
Dodatkową kwestią jest brak wystarczającej informacji na temat zmian, które czekają Plac Zamkowy. Wydaje mi się, że sprawa dotyczy szerokiego ogółu mieszkańców, a nie tylko wtajemniczonych urzędników.  Pora wreszcie skończyć z praktyką traktowania mienia publicznego, szczególnie tego o walorach historycznych, jako prywatnego folwarku „wybrańców”.
Andrzej Podgórniak